SIB Amsterdam

Door Crijn Paris

Donderdag 4 december was het zover. Er werd door de SIB-Amsterdam een avond georganiseerd over Noord-Korea. De situatie in Noord-Korea zelf en de positie van Noord-Korea in de region en in de wereld werd uitvoerig behandeld.

De twee uur durende avond begon met een lezing van regisseur Pieter Fleury (bekend van de documentaire ‘Ramses’, Gouden Kalfwinnaar). Hij mocht voor de documentaire ‘Noord-Korea, een dag uit het leven’ een exclusief kijkje nemen in het dagelijks leven van een Noord-Koreaanse familie. Gepassioneerd vertelde Fleury over zijn ervaringen met de familie, het regime en de vreemde gewoontes van de Noord-Koreanen. Zo schijnen ze voor elke taal wel een aparte gids te hebben. Verder liet hij enkele stukjes van de documentaire zien en nog niet uitgezonden materiaal. Door de lezing van Pieter Fleury kreeg men een goed beeld van het dagelijks leven in Noord-Korea.

Het tweede deel van de avond was voor de internationale betrekkingen van het land. Koen de Ceuster (Noord-Korea deskundige van de Universiteit Leiden) en Marc Vogelaar (deskundige en diplomaat verbonden aan ministerie van buitenlandse zaken) verkondigden elk hun visie op Noord-Korea. De Ceuster kon zich in sterke mate vinden in de opstelling van Noord-Korea international, terwijl Vogelaar juist de ‘positieve’ en negatieve kanten van Noord-Korea bloot legde. Zo benadrukt hij dat Noord-Korea het minst aantal spijbelaars heeft en het drie na grootste leger van de wereld. Beide verschilden dan ook vaak van mening en dit leidde tot enerverende discussies. Ten slotte werd aan de hand van stellingen als ‘ Noord-Korea is niet meer in 2010’ de zaal gepolst over de ontwikkelingen en konden enkele vragen van geinteresseerden worden beantwoord. Kortom: Deze avond heeft de zaal een betere kijk gekregen van de situatie in Noord-Korea en de relatie met de wereld.

Door Roman Gijzen

Volgens velen staan we aan de vooravond van een grote verandering van de wereldorde. De geopolitiek in de deze wereld maakt groot deel uit van deze orde. De presidentsverkiezingen van het machtigste land in deze wereld staat vier november op het programma. Na acht jaar geregeerd onder George W. Bush staan de Verenigde Staten van Amerika en de wereld iets nieuws te wachten. De vraag hoe beide kandidaten zich als president zullen opstellen tegenover de rest wereld wordt door ons gesteld. Diplomaat van het Amerikaans consulaat Andrew Webster Main en universitair hoofddocent International Governance Brian Burgoon delen hun visie.

Democraat Obama staat als links, liberaal politicus aan de andere kant van het politiek spectrum dan Republikein John McCain als rechts conservatief. Deze tegenovergestelde ideologie trekt Webster Main ten twijfel. Hij zegt dat er veel overeenkomsten zijn tussen het beleid dat beiden zouden kunnen gaan voeren. Op binnenlands gebied willen ze beiden uit de kust en in de Arctische gebieden olie gaan boren, in het kader van de immigratie willen ze beiden een muur op de grens met Mexico gaan bouwen en illegalen gemakkelijker amnestie verlenen. Daarnaast willen ze beiden het de buitenlandse talenkennis van het leger verbeteren en staan ze betreft de aanpak van de klimaatverandering op één lijn. Enkele van de weinige zaken waarin ze volgens Webster Main in verschillen is in hun beleid ten aanzien van Irak en het gebruik van nucleaire brandstof. Dus eigenlijk maakt het voor de toekomst van hun buitenlands beleid niet heel veel uit wie gekozen wordt.

Burgoon herinnert zich zijn jongere tijd waarin hij altijd klaagde over dat het een saaie tijd was waar op het wereldtoneel zo weinig gebeurde. Nú, anno 2008 staan er echter drie gigantische kwesties op de wereldagenda: de verplaatsing van macht naar het oosten, opwarming van het klimaat en de recent toegevoegde economische crisis! De Amerikaanse verkiezingen hebben op deze zaken een grote invloed gehad en dat zullen ze in de toekomst ook doen en dus is het wel heel belangrijk wie gekozen wordt. So, the stakes are high!

Burgoon gelooft in ‘The Liberal Western Project’, als middel om democratie, internationaal recht en kapitalisme over de wereld te verspreiden om deze beter te maken.  Als hij echter met een op zijn zachts gezegd kritisch oog terugkijkt naar de laatste acht jaar onder de regering Bush, zijn het de meest destructieve jaren geweest in de Amerikaanse geschiedenis. De economie stagneert, de populariteit van de V.S. is over de hele wereld sterk gedaald en de oorlog in Irak heeft niet het resultaat dat het zou moeten hebben. Daarom is de wereld toe aan een verandering en die verandering wordt gepersonifieerd door Barrack Obama. Niet alleen door de democratische partij waar hij lid van is, maar voornamelijk, en dat is wat we op dit moment nodig hebben, door symbolic politics. Obama als eerste zwarte Amerikaanse president met als twee naam Hussein, zal door de wereld veel positiever ontvangen worden, dan weer een zelfde type republikein McCain. De vraag uit het publiek waarom er dan wel voor McCain gekozen zou moeten worden antwoordt Burgoon met dat Obama wellicht als lobbyist in minder gedaan zou kunnen krijgen. Maar dat staat niet tegenover de kracht die hij als intelligent, knap en zwarte Amerikaanse president kan uitoefenen op de wereld.

Net zoals de kandidaten zijn in dit debat beide partijen het erover eens dat verandering hoognodig is. Of het uitmaakt wie die verandering het beste kan gaan doorvoeren, daar ligt de onenigheid. De Europese landen hebben uit de geschiedenis altijd een democratische voorkeur gehad, over een week zal duidelijk zijn of deze voorkeur bevredigd kan worden en of dat een vooruitgang voor de wereld anno 2008 zal gaan brengen.